de eerste Dag

De ‘Fijne Dagen’ zijn voorbij. De eerste Dag is begonnen. Gewoon een Dag. Zoals zoveel Dagen waren, voordat het Fijne Feestdagen werden. Een Dag waarop ik mijn ogen open en de kou door het slaapkamerraam nog naar binnen voel kruipen. Ik trek mijn donzen dekbed iets strakker om me heen, zucht diep. Heerlijk, de eerste…

de Noordenwind

De Noordenwind danst fluitend het slaapkamerraam binnen. Plots. Zwieeeeej. De wind die draaide vannacht als een vogel op de stroming, plots en daadkrachtig. Zwiep, volle kracht vanuit het poolgebied. Een strenge, onverbiddelijke wind. Hij brengt kilte en winter met zich mee. Wie nog twijfelde, mag dat nu achter zich laten. De kou is hier. De…

Kerstavond

Geen moment tijdens de feestdagen is zo aangenaam als Kerstavond. Eigenlijk doet hij niet mee. Dat maakt hem des te krachtiger. Het is geen Eerste Kerstdag; de belangrijkste. Het is ook geen Tweede Kerstdag; de op één na belangrijkste. Het is dat heerlijke moment, vóórdat die dagen echt zijn aangebroken. Zoals de dag voor je…

De sneeuw

Nooit is de wereld stiller, als wanneer de eerste sneeuw is gevallen. Elk geluid wordt gedempt, het hele leven vertraagd en niks lijkt nog te bewegen. Zelfs het zicht wordt verzacht met slechts tinten wit — en het zwart dat daar tegen af steekt. Er zweven wat blauw- en grijstinten aan de hemel, maar dat…

De kale boom

De zomer was droog. Zo droog dat de bladeren al in augustus begonnen te vallen. Een heel verwarrend gezicht. Prachtig verkleurende bossen, in goudgeel, donkerbruin, diep rood en zacht oranje. Eikeltjes die het pad opfleurden met hun knerpende muziek. En dat tegen een felblauwe hemel, nog vol onverbiddelijke zonnestralen. Misschien is het daarom dat het…

De koffiebar

De deur kraakt wanneer ik hem open. De geluiden van de straat maken plaats voor een vrolijke klingel en dan sta ik binnen. De geur van vers gebrande koffiebonen en de kalme geluiden van de koffiebar komen me tegemoet. Een zacht geklets, getik van kopjes en schotels, een deinende achtergrondmuziek en een plotse vrolijke lach…

De kou

Het is een donkere koude nacht. Je voelt het, hier buiten, tijdens je avondwandeling. Geen wonder. Het is eind november. De laatste weken van het jaar zijn al aangebroken. Een vreemd idee. De zomer leek nog zo dichtbij, als het zuchtje wind dat nog voorbij waait, net nadat een deur sluit. Alsof die laatste warme…

het kind

Je kwam met de eerste sneeuw. Dikke vlokken dwarrelden buiten richting de grond, om zich daar bij de rest te voegen. Flinke windvlagen pikten ze weer op om er een paar rondjes mee te zwieren en ze elders te ruste te leggen. Een dik pak had zich zo al verzameld, buiten ons keukenraam. Binnen was…

de hondenmoeder

Ten eerste: ik heb een hond. Ik ben geen moeder. Toch is er zoiets als een hondenmoeder. De eerste keer dat ik van deze kotsterm hoorde, bloedde mijn oren en zakte mijn broek af. De ergste verwachting bleek werkelijkheid: vrouwelijke eigenaars van honden noemen zichzelf hondenmoeders, in mijn kringen. Als in: ik heb een hond,…

het mondmasker

Daar lig ik dan. Met mijn rug aan de stoep geplakt. Een verse bui heeft me zonet definitief gevloerd. Heel even bezat ik de ijdele hoop dat mijn tijd nog niet gekomen was. Tevergeefs. Geen enkele ziel die me nu nog aantreft en oppakt, uitwast en liefdevol in z’n zak steekt, om mijn taak nog…