Daar zwom een walvis
En wat dat beest groot is!
‘Hallo, ik ben Wally
Ik neem je gauw mee
Spring maar in mijn bek
Naar een warmere plek’
Zijn bek ging wijd open
Oké dan, had Jonas besloten,
En was er gauw in gekropen.
Weg van de golven en van het lawaai
hier was het muisstil
en… een papegaai?
‘Hallo… Hallo…’
Nee, dat was hij zelf!
De echo van Jonas
in het walvis gewelf
Tot hij het hoorde, heel luid en diep:
‘Hallo lieve Jonas,
welkom in mijn buik
ik ben je vriend Wally
en ik haal je hier uit.’
Gelukkig, dacht Jonas.
Hij was weer gered.
‘Is het oké als je me thuis even afzet?’
vroeg hij opgetogen
maar Wally zei toen, vrij onbewogen:
‘Dat doe ik Jonas
Maar eerst nog iets anders
Ik toon je mijn thuis
En wat daar aan de hand is…
Heb je nog even, voor deze ouwe walvis?’