Een onderdeel van onze maatschappij dat me altijd mateloos gefascineerd heeft is: De Gevangenis. Een laag medemens die met ons meedraait, maar ook weer niet. Ze staan aan de zijlijn. In de strafhoek. Een verdomhoekje waar we met z’n allen van wegkijken. Want dan is het probleem opgelost. Toch? Volgens mijn nederige inzicht niet. Ik…
Het bezoek. Als dertig plusser val je niet meer gewoon binnen bij je vrienden, maar ga je ‘op bezoek’. En het meest frappante: het huis is dan helemaal opgeruimd, en de koffie staat klaar. ALSOF DAT ALTIJD ZO IS. Wie heeft dat bedacht? ”Mooi nieuw huis, ja. Maar ehh, is het hier altijd zo opgeruimd…
“Ehh… Kun je daar iets mee?”, stamel ik terwijl ik mijn therapeut vertwijfeld aankijk tijdens de intake. Mijn therapeut, ja. Thuis noem ik haar liever ‘coach’. Daarbuiten noem ik haar liever niet. Maar ze is dus mijn – energetisch, jaja – therapeut. Niet omdat ik getraumatiseerd ben, of lijdt aan een zware burn out of…
Kwié – kwié – kwié – kwié. Met mijn poleerdoek voor extra schone glazen probeer ik de klanken van Tom Jones te overstemmen. Kwié – kwié – kwié. Ferm draai ik rondjes in het glas. Moet. Streeploos. Schoon. Kwié – kwié – kwié – sexbomb – sexbomb – sexbomb… Allejezuschristus, ik kan die CD niet…
Ik hou niet van kletsen. Maar helaas bestaat alles uit kletsen. De dag bestaat uit kletsen. Succes bestaat uit kletsen. Je vrienden zien bestaat uit kletsen. Wie niet kletst, mist dat allemaal. We kletsen op het werk, want dat is gezellig. We kletsen bij klanten, want dat schept een band zodat het niet lijkt alsof…
Sjef kijkt me aan. Tranen staan in zijn ogen. Zijn diepliggende oogjes, klein van de drank, in een gezicht vertrokken van de ingehouden emotie. Het gezicht dat ik zo vaak aan de andere kant van de bar heb gezien. Altijd op standje tevreden, terwijl hij ongemerkt zatter en zatter werd naarmate de avond vorderde. Maar…
“Ze zeiden gewoon NEE!”, rapporteert mijn broer verontwaardigd na een telefoongesprek met mam om een weekendje weg samen te plannen. “Tja, dan zal ze ‘nee’ bedoelen, vrees ik.”“Ja maar, zo kunnen ze niet meer tegen mij praten. Ik weet dat ze mijn ouders zijn, maar dit is vroeger niet meer. Ik ben nu dertig, we…
Mijn werkweek is weer begonnen, maar om me heen zie ik de resten van de ravage nog. Een geur van schmink, gemengd met schraal bier en vervlogen liefde hangt in de lucht. Onder mijn schoen een verdwaalde veer, vastbesloten om daar te blijven. Om niet te verdwijnen in de resten die gauw zullen worden opgeruimd.…
Laatst was het 20 graden op de Noordpool. En als dertigers schamen we ons nu kapot met z’n allen. We zijn de kinderen van de boomers. De generatie die onze wereld naar de klote hielp, even kort door de bocht. Wij kregen massa-productie speelgoed om de box geworpen, gemaakt van het P-materiaal dat niet genoemd…
Wij, de toeristen: “Dan hebben we het toch maar goed, hè, als je dit zo ziet.”– De onzin die we uitkramen, als we een plek zien waar armoede heerst. Jesse, oprichter van ecofarm in Colombia en ontsnapper van de eerste wereld: “Dat wij rijk zijn? Dat denk ik niet. Er heerst een enorme emotionele armoede…